مقالات وکتاب

چکیده علامه طباطبایی با وجود اینکه در مسئلۀ قضای الهی بـر خـلاف رویکـرد فلـسفی رایج، قضا را تنها منحصر بـه عـالم مجـردات ندانـسته و آن را بـه عـالم مـاده نیـز سرایت داده و گام جدیدی در این زمینه برداشـته و میـان دیـدگاه فلـسفی رایـج و دیــدگاه قــرآن و روایــات، الفــت و ســازگاری بیــشتری ایجــاد نمــوده اســت، در وجودشناسی مسئلۀ قدر از این عمومیت دست کشیده و مرتبۀ قدر را تنها به عـالم ماده نسبت داده است. در این مقاله تـلاش شـده اسـت تـا بـا رویکـرد تفـسیری، روایی و فلسفی، دیدگاه ایشان تحلیل و بررسی شود. در پایان این نتیجه بـه دسـت آمده است که قدر نیز مانند قضا در همۀ مراتب هستی راه دارد و تفاوت میان این  دو تنها به اعتبار عقلـی بـازمیگـردد. همچنـین در ضـمن نتیجـهگیـری کلـی بـه پیامدهای نظر مختار اشاره شده است.